Twee geweldige sportactiviteiten met het team
14 mei 2026
Ik ben Ilke Diels, en ik werk reeds drie jaar als Consultant in Life Sciences bij Trevalco. Ik ben begonnen met een achtergrond in Biomedische Wetenschappen, vol goesting om iets te doen dat ertoe doet. Maar eerlijk: Ik wist toen nog niet goed wat consultancy precies zou betekenen voor mij.
Mijn eerste project was als Project Ingenieur in Cleaning Validatie. Dat was meteen een stevige duik in de technische kant van de farmaceutische wereld. Ik herinner me dat ik in het begin vaak dacht: “Help, hoe ga ik dit allemaal begrijpen?”. Maar gaandeweg begon het te klikken. Ik vond het eigenlijk best leuk om diep in de details te zitten, te puzzelen, te begrijpen waarom iets werkt of niet. Het gaf me een soort geruststelling: “oké, ik ben mee, ik kan dit”.
Daarna kwam mijn project in Clinical Supply, en dat was helemaal anders. Veel meer operationeel, veel meer schakelen, veel meer onverwachte dingen die plots dringend waren. Ik vond het soms best uitdagend die combinatie van regelgeving, strenge deadlines, en de realiteit dat er echte patiënten/klinische studies wachten op je product. Maar net dat maakt het ook waardevol. Het voelde niet meer alsof ik “gewoon een taak” deed, maar alsof ik deel was van een groter geheel dat echt impact heeft.
Mijn derde project trok me opnieuw een andere richting uit: het registratieprocess van een nieuw product mee opvolgen. Dat was voor mij de eerste keer dat ik echt voelde: “Oké, ik krijg hier de volledige verantwoordelijkheid en mag zelfstandig beslissingen maken”. Het was spannend, soms frustrerend, soms superleuk maar vooral: ik groeide ervan. Ik leerde hoe je een project vasthoudt, hoe je communiceert, en hoe je dingen vooruit duwt. En ik merkte dat Trevalco mij daarin echt vertrouwt, zelfs als junior.
Nu sta ik op het punt om te beginnen aan een nieuw project in Clean Room Commissioning, wat opnieuw aanvoelt als een nieuwe start, een nieuwe uitdaging. Ik heb er veel zin in, maar ik weet ook dat het weer een fase zal worden waarin ik veel ga moeten leren. En eerlijk? Ik vind dat eigenlijk een fijn gevoel. Het betekent dat ik vooruitga.
Als ik terugkijk op de voorbije drie jaar, voel ik vooral trots. Niet omdat alles perfect verliep (verre van), maar omdat ik merk hoe ik gegroeid ben. Hoe ik dingen durf die ik drie jaar geleden nooit zou hebben aangedurfd. Hoe ik mijn plek heb gevonden in een sector die draait rond iets dat echt belangrijk is: patiëntveiligheid.
